Forum Dragon Ball Nao

» Nowhere Man (Bez przeszłości)

Xell Mężczyzna
Wojownik
Wojownik
Xell
Dni na forum: 5.084
Posty: 37
Obraz

Wyobraź sobie, że prowadzisz spokojne, pozbawione większych problemów życie, masz szczęśliwy dom, a jako jedynak jesteś oczkiem w głowie rodziców. Budzisz się pewnego zwyczajnego poranka. Idziesz jak zwykle do szkoły/na uczelnię/do pracy, dzień mija normalnie. Wracasz do domu, wkładasz klucz do zamka i… nie pasuje. Usiłujesz sforsować w jakiś sposób wejście, ale klucz nie chce wejść. Lekko zakłopotany pukasz więc do drzwi. Otwiera Ci ojciec, pytając… kim jesteś? Zalewa Cię nieopisana fala zdziwienia, bo rodzic brnie w zaparte i za nic w świecie nie chce wpuścić kogoś obcego do mieszkania. Moment później w drzwiach pojawia się Twoja matka, indagując męża o to, z kim tak głośno rozmawia. Ona również nie rozpoznaje w Tobie swojego dziecka. Za chwilę u boki Twojej rodzicielki zjawia się jakaś dziewczynka. Mama zwraca się do niej „córko”, co wywołuje w Tobie szok, bo przecież nie masz żadnego rodzeństwa. Koniec końców, rodzice zatrzaskują Ci drzwi przed nosem, a Ty – zupełnie zdezorientowany – bijesz się z własnymi myślami.

Nie wiedząc, co masz począć, bezwiednie postanawiasz udać się do parku, gdzie byłeś umówiony z grupą przyjaciół. Podchodzisz do nich, chcesz się przywitać, ale oni wyglądają, jakby Cię zupełnie nie znali. Powtarzają jak mantrę, że po raz pierwszy w życiu widzą Cię na oczy. Twoje tłumaczenia nie robią na nich najmniejszego wrażenia. Odchodzą, zostawiając Cię samego. W głowie kłębi Ci się tysiąc myśli...

Co byś zrobił, czytelniku? Nie masz pojęcia, prawda?

Nie bez kozery pozwoliłem sobie na przytoczenie powyższej opowiastki, bo w sposób analogiczny nawiązuje ona do przygód głównego bohatera serialu, Thomasa Veila. Tom para się fotografiką. Pewnego razu organizuje wernisaż, którego główną ozdobą jest zdjęcie przedstawiające egzekucję – „Hidden Agenda”. W międzyczasie Tom postanawia udać się z żoną Alyson do restauracji. W trakcie kolacji Veil wymyka się na chwilę na papierosa. Po powrocie nie zastaje żony, a jego stolik zajmuje jakaś nieznana mu para. Próbuje więc zasięgnąć informacji od kelnera. Ten jednak zarzeka się, że przedtem go tu nie widział. Pierwotnie Thomas myśli, że padł ofiarą jakiegoś żartu, lecz kelner prosi go o jak najszybsze opuszczenie lokalu. Chcąc jak najprędzej wyjaśnić całą sprawę, fotograf dzwoni do żony. Okazuje się, że jego numer jest nieaktualny. Tom rusza czym prędzej do domu, lecz tu czeka nań kolejna niespodzianka – Alyson twierdzi, że go nie zna, a na domiar złego mieszka z jakimś mężczyzną. Zagubiony Veil z podobną reakcją spotyka się w swojej pracowni. Wkrótce okazuje się, że jego tożsamość została wymazana, a posiadane przezeń negatywy zdjęcia z Ameryki Południowej rodzą żywe zainteresowanie.

„Nowhere Man” epatuje reżyserską maestrią. Jego siła tkwi przede wszystkim w znakomitej fabule i niewysłowionej klimatyczności – enigmatyczność wprost przykuwa do ekranu, od pierwszego do ostatniego odcinka trzyma w napięciu, a zaskakujące sploty wydarzeń wprawiają w konsternację. Elektryzujący, zawiły scenariusz okraszony tajemniczością i pierwiastkami psychologicznymi nie pozwala nawet na chwilę nieuwagi. Dech w piersiach zapierają zupełnie nieoczekiwane, następujące po sobie zdarzenia. Kiedy zaabsorbowany opowieścią widz jest święcie przekonany, że z grubsza orientuje się w tym, co spotkało Thomasa, sytuacja zmienia położenie o sto osiemdziesiąt stopni. Im dalej w las, tym więcej drzew – wraz z rozwojem fabuły zamiast pojawiających się odpowiedzi, mnożą się pytania. Twórcy odkrywają kolejne zagadki, trochę rozjaśniają, ale w gruncie rzeczy toczą jedynie z widzem nad wyraz interesującą grę, aby w odpowiednim momencie wyciągnąć asa z rękawa i kompletnie zbić z tropu. To, co wydaje się prawdą i pewnikiem, w rzeczywistości oznacza zgoła co innego. Za tę fantastycznie przygotowaną mistyfikację scenarzystom należą się słowa powinszowania. Warto w tym miejscu wspomnieć, iż reżyserzy i scenarzyści serialu mieli również wkład w tworzenie takich produkcji jak: „Z archiwum X”, „Tajemnice Smallville”, „Roswell”, „CSI: Kryminalne zagadki Las Vegas”, „24 godziny”, „Zdarzyło się jutro”, „Miami Vice”, „Drużyna A”, „MASH” czy „Nash Bridges”, co także trzeba uznać za probierz wartości „Nowhere Mana”.

Piać z zachwytu można nad wspaniałą grą aktorską. Bruce Greenwood wspiął się na wyżyny. Wcielenie się w postać głównego bohatera i sprostanie oczekiwaniom scenariusza wymagało nie lada predyspozycji. Greenwood dorównał poziomem realizatorom, tworząc znakomitą kreację człowieka tragicznego, a zarazem nie poddającego się biegowi wydarzeń. Thomas Veil jawi się, co mało zauważa, jako postać samotna, chronicznie zmagająca się z targającymi ją wewnętrznie uczuciami („Ja już nie wiem, w co mam wierzyć…”) – ktoś, kto w mgnieniu oka stracił coś, co przecież namacalnie istnieje. Veil to persona szalenie trudna i „niewdzięczna” do zagrania, osoba, która musi spróbować odnaleźć się w zupełnie niezrozumiałej sytuacji. Z wszech miar słuszna więc wydaje się konstatacja, iż to zadanie mogło wielokrotnie przewyższyć Greenwooda. Mając to na uwadze, Greenwood na każdym kroku dowodzi, że wskazanie na niego na nie nosiło jakichkolwiek znamion błędu. Czyni to z nawiązką, wzbudzając szczery aplauz.

Wspomniana już tajemniczość zostaje natomiast zgrabnie podkreślona również przez muzykę Marka Snowa (komponował on m.in. do "Z archwium X"). Od razu słychać, że odpowiedzialność za warstwę muzyczną ciążyła na osobie, która już z niejednego pieca chleb jadła.

Całość, o dziwo, została zamknięta w 25 epizodach. Nie doświadcza się więc zbędnego przestoju, przeciągania. Widz nie może przejść na serialem obojętnie – jeśli przypadnie mu do gustu, zaczyna po prostu żyć losami Thomasa. Śmiało mogę wyartykułować, że „Nowhere Man” to najlepsza produkcja, z jaką miałem przyjemność się zaznajomić. Wyrokuję również, iż zdecydowana większość osób, która sięgnie po„Nowhere Mana”, diametralnie zmieni swój sposób patrzenia na seriale pod kątem scenariusza. Z miejsca pocznie znacznie wyżej zawieszać poprzeczkę twórcom, kontrastując oglądane produkcje z „Nowhere Manem”. Nie dziwota, wszak zawsze powinno równać się do najlepszych. A „NM” to spektakl zasługujący na owacje na stojąco.
Fenix Fable Mężczyzna
Saiyanin
Saiyanin
[ Klan Takeda ]
Fenix Fable
Dni na forum: 5.069
Posty: 189
Powiedz lapiej po cholerę zakładasz takie bezcelowe tematy i co najważniejsze, skąd skopiowałeś ten tekst.
Rinnegan
Demon
Demon
[ Klan Kutang ]
Rinnegan
Wiek: 31
Dni na forum: 5.121
Plusy: 2
Ostrzeżenia: 7
Posty: 3.217
Skąd: Włocławek
Ja nie wiem c obym zrobił w takiej sytuacji..... Pewnie glebę bym zaliczył

Xell masz możę linki do tej produkcji ?
Xell Mężczyzna
Wojownik
Wojownik
Xell
Dni na forum: 5.084
Posty: 37
Fenix Fable napisał(a):
Powiedz lapiej po cholerę zakładasz takie bezcelowe tematy i co najważniejsze, skąd skopiowałeś ten tekst.
Recenzja jest mojego autorstwa. Bezcelowe jest natomiast Twoje notoryczne bajdurzenie o "przepisywanych" tekstach...

Gotenx17 napisał(a):
Xell masz możę linki do tej produkcji ?
Nie, nie mam. Serial jest jednak emitowany na AXN.
Rinnegan
Demon
Demon
[ Klan Kutang ]
Rinnegan
Wiek: 31
Dni na forum: 5.121
Plusy: 2
Ostrzeżenia: 7
Posty: 3.217
Skąd: Włocławek
Yhm.. a mógłbyś podac godziny jego wyświetlania ?
Xell Mężczyzna
Wojownik
Wojownik
Xell
Dni na forum: 5.084
Posty: 37
Od poniedziałku do piątku o 17.40. Dziś zostanie wyemitowany trzeci odcinek. AXN wcześniej jednak kilkukrotnie powtarzało emisję tego serialu.
Wyświetl posty z ostatnich:

Forum DB Nao » » » » Nowhere Man (Bez przeszłości)
Przejdź do:  
DB NaoForum DB NaoAninoteAnime PhrasesDr. Slump
Powered by phpBB
Copyright © 2001-2020 DB Nao
Facebook